چـنـانچـه بـراي شـمـا ايـمـيـلــي فــرسـتـاده مـيشــود يــا در آرشـيــوتـان فــايـل و يـاعـکــس جــالبــي داريــد بـراي من ارســال کـنـيد تـا ديـگـر دوسـتـانـتـان نـيـز از آن اسـتـفـاده کـنـنـد و لـذت بـبـرنـد.

ضـمنـا اگـر انـتـقاد و يا پيـشـنهـادي داريـد بـراي مــن بفـرسـتيـد تا در هـــر چــه بهــتــر شــدنوبلاگ تــلاش کنــم.

مــنتـظـــــر نظـــــراتـتــان هـستــــــم

كشف باز مانده كاخ شاهنشاهان هخامنشي در برازجان بطور نا منتظره اي اتفاق افتاد ، ماجرا بيشتر جنبه اتفاقي داشت :

سازمان آب منطقه اي فارس و بنادر طرحي داشت كه آب رودخانه شاپور را به بوشهر و برازجان برساند . هنگام پياده كردن اين طرح ، در مسير خاك برداري لوله اي كه از شهر برازجان عبور ميكند ، حفاران به يك مثال ستون سنگي برخورد كردند كه ماشين خاكبرداري آنرا از محل اصلي خود خارج كرده بود . سنگ سياه فرسوده از آغاز حكايت از كشف خارق العاده ميكرد . آنرا به فرمانداري برازجان انتقال دادند و جريان به آگاهي مقامات مسئول محلي رسید و با يك بررسي دقيق برنامه اي براي این منظور در محل تنظيم شد .

در اطراف شهر برازجان تپه ها و آثار تاريخ ارزنده اي ادوار مختلف تاريخ مشاهده ميشود ، در قسمت غربي شهر – در فاصله يك كليومتر – تپه نسبتا” بزرگي از دوره ايلامي و هخامنشي بنام(( تل  مرو )) وجود دارد كه با آثار باستاني مكشوفه در حدود سيصد متر فاصله دارد . تپه هاي ديگري از قيبل تل خندق چون نگين هاي برجسته اي شهر را در بر گرفته اند كه نشانه ها و آثاري از ازمنه هاي گذشته بر چهره و در درون خويش دارند .

آثار مكشوفه در يم كيلومتري غربي شهرازجان – در داخل نخلستانها و در سمت جنوبي جاده اسفالته (( برازجان بوشهر )) قرار دارد . جاده فرعي ديگري يموازات جاده اسفالته در جلو تل مر برازجان ، از روي آثار مزبور ميگذرد .

گماني زني ابتدائي در اطراف ته ستون باندازه 3 * 3 نتر آغاز شد و بعد از رسيدن به كف دو ترانشه يك متر در جهات اصلي ته ستون در سمت شمال و غرب آن زده شد . ترانشه شمالي بطول 10 متر از سمت شمال ادامه داده شد ، اما به آثاري برنخورد . براي تحقيق بيشتر نرانشه اصلي بصورت 10 * 10 متر مربع وسعت داده شد و در عمق 1 متري و در فاصله 155 سانتيمتري جنوبي ته ستون مكشوفه اولي به ته ستون دوم برخورد شد و با همين فاصله كار ادامه يافت  و ته ستون سومي از زير خاك بيرون آمد . در گوشه شمال شرقي ترانشه تخته سنگ بزرگي بصورت پلكان مدخل ورودي كه طول آن در حدود 240 سانتيمتر و پهناي آن در حدود 120 سانتيمتر است از زير خاك خارج شد و چون ادامه كار و گمانه زني احتياج به اعتبارات كافي داشت و از طرفي با ادامه آن به نخلستانها و كشت هاي توتون اطراف صدمه ميخورد ، خاكبرداري متوقف و آثار مكشوفه مجددا” از خاك انباشته شد تا در فرصت مناسب نسبت به خاكبرداري و حفاري آن اقدام شود .

نوع معماري تقريبا” شبيه معماري كاخهاي پاسارگاد است ، منتهي در پاسارگاد پايه ستونها و ستونها همه از سنگ است ، ولي در آثار برازجان پايه و شال ستون از سنگ تهيه شده و ستونها چوبي است . در گمانه زني آثاري از ستونهاي سنگي بدست نيامد و بهمين دليل گمان ميرود كه ستونها چوبي بوده اند . دو قطعه بسيار كوچك گچ بري بصورت شاخ يك مجسمه در خاكبرداري كشف شد كه بايد مربوط به يك كجسمه گچي از گچ بريهاي كاخ باشد . يك قطعه گچ بري ديگر نيز بدست آمده است كه احتمال ميرود مربوط به يك مجسمه گچي كاخ باشد . گچ بري ديگري هم بصورت كنگره با قوسهاي منظم ، شبيه آنچه در حجاريهاي هخامنشي ديده ميشود ، در خاكبرداري بدست آمد و چون گچ بري مزبور بصورت قوسي است ، بايد گمان برد كه ستونها چوبي بوده اند كه بر روي آن گچ بريهاي بعلت گرمي هواي منطقه ،زيبائي نصب شده بود . از نظر مقايسه آثار مكشوفه نظير آثار پاسارگاد است ولی  آثار يافته شده درپاسارگاد بعلت یخ بندان و سردي هواي منطقه آسیب دیده اند، در حاليكه پس از حفاري برازجان ، آثار بدست آمده با همان جلاي اوليه در محل باقي خواهند ماند . ظرافت و زيبائي خيره كننده اي كه در حجاريهاي ته ستونهاي كاخ برازجان ديده ميشود ، در آثار پاسارگاد بچشم نمي خورد . از طرفي آثاري از گچ بري تا كنون در كاخهاي پاسارگاد بدست نيامده است .

وجود گچ بريهاي هنرمندانه كاخ ، معماري دوره هخامنشي را به شكوه و اعتبار تازه اي نايل ميسازد و بهمين  جهت لزوم ادامه کاوش ضروري بنظر ميرسد .

 برگرفته از:http://borazjanboys.persianblog.com/

شهرستان دشتستان

شهرستان دشتستان  به مركزيت شهر برازجان ،به عنوان بزرگترين شهرستان استان بوشهر با وسعت 248/6366 كيلومتر مربع در شرق بندر بوشهر و بر سر راه ارتباطي و بازرگاني بوشهر و سواحل خليج فارس واقع شده است.

اين شهرستان از سه بخش مركزي،شبانكاره،سعدآباد تشكيل شده و داراي 5 شهر و 9 دهستان مي باشد.

شهرستان دشتستان نه فقط از جهات اقتصادي  تجاري صنعتي،حمل و نقل،كشاورزي ،سياسي و نظامي و نيز منابع طبيعي قابل توجه بوده و از اهميت ويژه اي برخوردار است بلكه  از نقطه نظر تاريخي ،تمدني و نيز باستان شناختي بسيار اهميت داشته و قابل بررسي مي باشد.                              

 دشتستان يعني نام و عنوان عمومي اين منطقه خود به تنهايي بيانگر تاريخي كهن  و تمدني معتبر و با سابقه است. عنوان و واژه دشتستان كه از حدود قرن هشتم هجري ]پانزدهم ميلادي[ وارد منابع تاريخي و جغرافيايي ايران شده ،يكي از اسامي جديد اين منطقه است در حالي كه پيش از آن اسامي و عناوين ديگري بر اين منطقه اطلاق مي شده است.(( ايراهستان)) نام و عنوان عمومي اين ناحيه در دوران ايران باستان بوده كه به معناي ((سرزمين ساحلي)) مي باشد.در دوران پادشاهي ساسانيان ]قرن سوم تا هفتم ميلادي[ اين منطقه جزء ناحيه يا استان ((اردشير خوره)) بوده است.در همين دوره نام فرعي اين منطقه ((دشتگان)) بوده كه بعدها در منابع تاريخي و جغرافيايي مسلمانان معرب آن يعني ((دستقان)) به كار رفته است و همان گونه كه پيشتر اشاره شد از حدود قرن هشتم هجري عنوان دشتستان و بعضاً « گرمسيرات » به اين منطقه اطلاق گرديده است . شهر برازجان كه پس از بندر بوشهر ، بزرگترين و معتبرترين مركز شهري استان به شمار مي رود ، مركز اين منطقه بوده و از سابقه تاريخي و تمدني كهني برخوردار است كه ريشه آن به دوران پيش از تاريخ ( pre-historic )نيز مي رسد . نام و عنوان اين شهر نيز خود نشانه ديگري از قدمت و تاريخ كهن اين مركز شهري محسوب مي شود . درباره معنا و مفهوم نام اين شهر يعني «برازجان» نظرات گوناگوني ارائه شده است . برخي نظرات ، برازجان را يك واژه و اصطلاح متعلق به پهلوي ساساني دانسته و آن را به معناي مكان بزرگان و يا بلندمرتبگان قلمداد كرده اند . اين دسته بر اين نظر هستند كه ، براز = Boraz در زبان پهلوي ساساني به معناي بلند و رفيع مي باشد و چون اين واژه با پسوند جان كه معرب {گان} مي باشد ، تركيب يافته ، معناي مكان بزرگان را پيدا نموده است زيرا پسوند جان اسم مكان است . برخي ديگر نيز ، برازجان را به معناي محلي نور و روشنايي دانسته اند . آن ها بر اين باورند كه پسوند «جان » كه اسم مكان است با براز تركيب يافته و اسم برازجان را به وجود آورده است و البته در اين نظر ، براز = Boraz به معناي نور و روشنايي به كار رفته است . بدون ترديد ، برازجان يك نام و عنوان كهن و تاريخي است كه ريشه در دوران قبل از اسلام ايران داشته و برگرفته از زبان پهلوي ساساني مي باشد و به تنهايي نشان دهنده تاريخ تمدن كهن اين منطقه به شمارمي رود

در اين شهر، نشانه هاي متعددي از تاريخ كهن و باستاني به چشم مي خورد . آثار باستاني متعلق به دوران هخامنشيان كه از قرن ششم تا چهارم قبل از ميلاد مسيح بر ايران و بخش اعظمي از خاورميانه حكمراني داشته اند ، در كاوش هاي باستان شناختي در دهه هاي اخير در اين شهر به دست آمده كه نشان از توجه پادشاهان و حاكمان هخامنشي به اين منطقه دارد . كاخ متعلق به كورش كبير بنيان گذار هخامنشيان  در كنار آثار باستاني ديگر از اين دوره ، جايگاه و اهميت اين ناحيه را در دوران پادشاهي هخامنشيان نشان ميدهد . در دوران ساساني نيز اين منطقه از جمله نواحي مهم و مورد توجه به شمار مي رفت . آثار باقي مانده از دوران ساساني در اين منطقه ، بيانگر اهميت و جايگاه تجاري – سياسي و نيز رشد و تكامل شهر نشيني در اين ناحيه به شمار مي رود . شهر توز يا (توج ) كه امروزه آثار و بقاياي آن در شهرستان دشتستان ] حد فاصل بخش سعد آباد و شبانكاره [ قرار دارد ، يكي از مراكز شهري – صنعتي و تجاري مهم ايران و مناطق ساحلي خليج فارس در دوران ساسانيان و قرون نخستين اسلامي بوده كه حتي تا دوران حكومت آل بويه ] ديلميان [ نيز حيات و فعاليت خود را حفظ نموده است . بر اساس گزارشهاي مورخين و جغرافي دانان مسلمان ، شهر توز منسوب است به اردشير بابكان ] اوايل قرن سوم ميلادي [ بنيانگذار دولت ساساني .

پارچه گلدوزي شده اين شهر كه به پارچه توزي مشهور بود از جمله محصولات هنري و صنعتي اين شهر به شمار مي رفت و از شهرت خاصي برخوردار بود به طوري كه در شاهنامه فردوسي هم مورد اشاره قرار گرفته و نيز در خلال جنگ هاي صليبي از جهان اسلام به اروپا انتقال يافته و مورد استقبال علافه مندان اروپايي قرار گرفته است . از سكه هاي ضرب شده در اين شهر نيز سكه هاي متعلق به دوره آل بويه يا ديلميان در دست مي باشد . در شهر برازجان و اطراف آن علاوه بر آثار برجاي مانده از دوران باستان و قرون ميانه تاريخ ايران ، آثار و ابنيه بر جاي مانده از قرون اخير و تاريخ معاصر ايران نيز وجود دارد . و از نقطه نظر تاريخي و معماري از ارزش و اهميت خاصي برخوردار است . در دوران معاصر و جديد نيز منطقه دشتستان و به ويژه شهر برازجان و مناطقي همچون سعد آباد و شبانكاره نقش بسيار فعال و حساسي در تحولات تاريخي جنوب كشور ايفا نموده است . جايگاه دشتستان و به ويژه شهر برازجان به عنوان مركز مبارزات ضد استعماري مردم جنوب كشور در خلال جنگ جهاني اول ] 1917- 1914 م [ و مقاومت مردم اين منطقه در برابر حملات و هجوم هاي ارتش اشغالگر انگلستان از جمله نقاط برجسته تاريخ اين منطقه در دوران معاصر به شمار مي رود . ظهور افراد مبارز و وطن دوستي همچون غضنفرالسلطنه برازجاني به همراه ظهور افراد دانشمند و تحصيل كرده كه پيشتاز فرهنگ جديد و آموزش و پرورش نوين در جنوب ايران شده و مدرسه سعادت بوشهر را اداره كردند ، از جمله نشانه هاي حيات و كوشش مردم اين منطقه و جايگاه برجسته آن ها در تاريخ جنوب ايران و بلكه تاريخ ايران به شمار مي رود . از سوي ديگر دشتستان در تاريخ ادبيات ايران نيز از جايگاه خاصي برخوردار است و سبك و شعر مشهور به فايز دشتستاني حاكي از غناي فرهنگي ادبي اين ناحيه كهن و تاريخي مي باشد .

برگرفته از:http://borazjoon.blogfa.com/

میرزا محمد خان برازجانی ملقب به غضنفر السلطنه

 مردی رشید مومن که در جنگ با انگلیس همراه زائر خضر و شیخ حسین جلوی انگلیسی ه ایستادگی کرد و در سال ۱۳۰۸ شمسی توسط خائنین داخلی در ارتفاعات شرق برازجان بقتل رسید و هم اکنون در جوار امامزاده شاه پسر مرد آرمیده است.

جامه های پارسیان در دوره هخامنش

مطالعه در اصول جامه ی پارسیان ما را به ساده ترین و ابتدایی ترین وضع پوشاک در میان مردمان روزگاران کهن در مناطق گرمسیر راهنمایی می کند بدینسان که گویی جامه آنان در اساس و آغاز خود دو تکه پارچه چهار گوش یا نیم دایره بوده است که یکی را همچون کرته (قطیفه) بکمر خود بسته و دیگری را روی دوش خود انداخته گوشه های بالایی آنرا در پیش سینه گره زده یا به هم میدوخته اند و چون در سرزمینی گرم زندگانی می کرده اند به جامه یا بالا پوشه دیگری نیاز نداشته.

نارسایی های جامه پارسی

کورش بهنگام تشویق پارسیان به آموختن اسب سواری و سوارکاری چنانکه گفته شده به فراست دریافت که پارسیان با پوشیدن قبای دراز و در پا نکردن شلوار بلند در نشستن بر پشت اسب نا توانند و جامه قومی ایشان با اسب سواری و همچنین با چستی و چالاکی که بایسته ی کارزار و میدان نبرد است متناسب نمی باشد پس در این اندیشه افتاد که جامه آنان را تغییر داده جامه یی شایسته ی سوارکاری و جنگاوری در میدان کارزار برای ایشان پدید آورد پس جامه مادی ها را برای پیکار و جنگاوری انتخاب کرد.

نمای سربازان در تخت جمشید

سیمای مرد پارسی و مادی با چشمان بادامی کشیده پیشانی کوتاه بینی بلند و قوس دار و نا خنهای زیبا و پیراسته نیرو مند و ظریف هر دو ، سبیل فرو افتاده و تاب خورده لبهای قیطانی و نگاهی که در سنگ منجمد شده است . با حالت خاموش و تو دار عبوس و آماده به فرمان غرور برای بیگانه و خضوع در برابر شهریار طوق و یاره و گوشواره ، این است مردی که زمین را زیره پای خود می لرزاند . بدنها نه لاقر نه چاق سیما یکسان وار و در عین حال متفاوت همه گویی در یک قالب تراشیده شده اند.

 مادی با کلاه گرد و پارسی با کلاه ترک ترک ردیف پشت هم دست در دست یا دست ها روی شانه همدیگر فکور و مصمم در اتحادی گسست ناپذیر حاکی از آن که دنیا باید در برابر ما حساب خود را داشته باشد .

این آثار یادگار و ارث ابا اجدادی ما ست بیایید کاری کنیم که یاد آنها زنده باشد

 بر گرفته از وبلاگ:http://tourism.myblog.ir/

پارسَه یا تخت جمشید نام یکی از شهرهای باستانی ایران است که در روزگار باستان پایتخت شاهنشاهی ایران بوده است. تخت جمشید محل برگذاری آیینهای بهاری هخامنشیان بوده است. اسکندر مقدونی سردار یونانی به ایران حمله کرد و این مکان را به آتش کشید. ام٠ا ویرانههای این مکان هنوز هم در نزدیکی شیراز مرکز استان فارس برپا است. این مکان هماکنون از مکانهای باستانی ایران است.

● نام تخت جمشيد
تخت جمشید نام امروزی پارسَه است. پارسه از زبان پارسی باستان است و یونانیان آن را پِرسپولیس به یونانی یعنی پارسه شهر خواندهاند.
مردم محلی این مکان را جایگاه تاجگذاری پادشاه باستانی جمشید پیشدادی میدانستهاند.

● پیشینه
بر فراز تپه سنگی کوه رحمت در جلگه مرودشت، ویرانههای بجامانده از کاخ تخت جمشید نمایان است. کاخهای بزرگ تخت جمشید از زمان داریوش اول ۵۲۱ پیش از میلاد تا صد و پنجاه سال بعد از وی بنا شدهاند.

● چگونگی سازه
وسعت کامل کاخهای تخت جمشید ۱۲۵ هزار متر مربع است که بر روی سکوئی که ارتفاع آن بین ۸ تا ۱۸ متر بالاتر از سطح جلگه٦quot; مردوشت است، بنا شدهاند و از بخشهای مهم زیر تشکیل یافته است:
 

▪ کاخهای رسمی و تشریفاتی تخت جمشید، کاخ دروازه ملل
▪ سرای نشیمن و کاخهای کوچک اختصاصی
▪ خزانه٦quot; شاهی
▪ دژ و باروی حفاظتی

▪ پلکانهای ورودی سکو و دروازه٦quot; خشایارشا
راه ورود سکو، دو پلکان است که روبروی یکدیگر و در بخش شمال غربی مجموعه قرار دارند. این پلکانها از هر طرف ۱۱۱ پله٦quot; پهن و کوتاه دارند. بالای پلکانها، بنای ورودی تخت جمشید، دروازه بزرگ یا دروازه٦quot; خشایارشا، قرار گرفتهاست. ارتفاع این بنا ۱۰ متر است. این بنا یک ورودی اصلی و دو خروجی داشتهاست که امروزه بقایای دروازههای آن برجاست. بر دروازه٦quot; غربی و شرقی طرح مردان بالدار و طرح دو گاو سنگی با سر انسانی حجاری شده است. این دروازهها در قسمت فوقانی با شش کتیبه٦quot; میخی به زبانهایی چون بابلی و عیلامی تزیین یافتهاند. این کتیبهها پس از ذکر نام اهورامزدا به اختصار بیان میکند که : هر چه بدیده زیباست، به خواست اورمزد(اهورامزدا) انجام پذیرفتهاست
دو دروازه خروجی یکی رو به جنوب و دیگری رو به شرق قرار دارند و دروازه جنوبی رو به کاخ آپادانا، یا کاخ بزرگ بار، دارد.

● پلکانهای کاخ آپادانا

جزئیات حجاریهای پلکان روبهشمال کاخ آپادانا که نظامیان هخامنشی را نمایش میدهد.کاخ آپادانا در شمال و شرق دارای دو مجموعه پلکان است. پلکانهای شرقی این کاخ که از دو پلکان - یکی رو به شمال و یکی رو به جنوب - تشکیل شدهاند، نقوش حجاریشدهای را در دیوار کناره٦quot; خود دارند. پلکان رو به شمال نقشهایی از فرماندهان عالیرتبه٦quot; نظامی مادی و پارسی دارد در حالی که گلهای نیلوفر آبی را در دست دارند، حجاری شده است. در جلوی فرماندهان نظامی افراد گارد جاویدان در حال ادای احترام دیده میشوند. در ردیف فوقانی همین دیواره، نقش افرادی در حالی که هدایایی به همراه دارند و به کاخ نزدیک میشوند، دیده میشود.
بر دیواره٦quot; پلکان رو به جنوب تصاویری از نمایندگان کشورهای مختلف به همراه هدایایی که در دست دارند دیده میشود.

● کاخ آپادانا
کاخ آپادانا از قدیمیترین کاخهای تخت جمشید است. این کاخ که به فرمان داریوش کبیر بنا شده است، برای برگزاری جشنهای نوروزی و پذیرش نمایندگان کشورهای وابسته به حضور پادشاه استفاده میشده است.
این کاخ توسط پلکانی در قسمت جنوب غربی آن به کاخ تچرا یا کاخ آینه ارتباط مییابد.

● کاخ تچرا
این کاخ نیز به فرمان داریوش کبیر بنا شده و کاخ اختصاصی وی بوده است.

● کاخ هدیش
این کاخ که کاخ خصوصی خشایارشا بوده است در مرتفعترین قسمت صفه٦quot; تخت جمشید قرار دارد. این کاخ از طریق دو مجموعه پلکان به کاخ ملکه ارتباط دارد.

● کاخ ملکه
این کاخ توسط خشایارشا ساخته شده است و به نسبت سایر بناها در ارتفاع پایینتری قرار گرفته است. بخشی از این کاخ در سال ۱۹۳۱ توسط شرقشناس مشهور، پرفسور هرتزفلد، خاکبرداری و از نو تجدیدبنا شد و امروزه به عنوان موزه و اداره٦quot; مرکزی تأسیسات تخت جمشید مورد استفاده قرار گرفته است.

● ساختمان خزانه٦quot; شاهنشاهی
این ساختمان که شامل چندین تالار، اطاق و حیاط تشکیل شده است با دیوار عظیمی از بقیه٦quot; تخت جمشید جدا میشود.

 

● کاخ صدستون
وسعت این کاخ در حدود ۴۶۰۰۰ مترمربع است و سقف آن بهوسیله٦quot; صد ستون که هر کدام ۱۴ متر ارتفاع داشتهاند، بالا نگه داشته میشده است.

● دیگر سازهها
▪کاخ سهدری یا تالار شورا
▪چاه سنگی

● سرانجام تخت جمشید
پلکان ورودی مجموعه کاخهای تخت جمشید، در سال ۳۳۰ پیش از میلاد به دست اسکندر مقدونی به آتش کشیده شد و تمام بناهای آن به صورت ویرانه در آمد. از بناهای بر جای مانده و نیمه ویرانه، بنای مدخل اصلی تخت جمشید است که به کاخ آپادانا معروف است و مشتمل بر یک تالار مرکزی با ۳۶ ستون و سه ایوان ۱۲ ستونی درقسمتهای شمالی، جنوبی و شرقی است که ایوانهای شمالی و شرقی آن بهوسیله پلکانهایی به حیاط های مقابل متصل و مربوط میشوند. بلندی صفه در محل کاخ آپادانا ۱۶ متر و بلندی ستونهای آن ۱۸ متر است. اینمجموعه در فهرست آثار تاریخی ایران و نیز در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

● جایگاه کنونی این سازه
در دوره٦quot; نو و با بازگشت و پیدایش حس میهن خواهی در میان ایرانیان و ارجگذاری به گذشتگان این سرزمین شهر تخت جمشید اعتبار بسیاری یافت. در زمان حکمرانی خاندان پهلوی در ایران به این بنا توجه فراوانی گردید و محمدرضاشاه پهلوی جشنهای پادشاهی خویش را در این سازه٦quot; کهن انجام میداد. با آغاز رویداد انقلاب اسلامی این سازه را یادگار شاهان خواندند و بسیار مورد بیمهری قرار دادند. ولی امروزه میتوان تخت جمشید را نامآورترین و دوستداشتنیترین سازه در ایران و در میان ایرانیان و همچنین نماد شکوه گذشتگان دانست.